IJmuiden Kust Trail 2019

71708086_10157510799589231_1501077381891227648_o

Vorig jaar was de start en finish op de atletiekbaan in Santpoort-Noord waardoor er een heen en weertje gelopen moest worden over de akkers en de weg. De afstand van de IJmuiden Kust Trail was toen 36 km. Dit jaar was de start/finish verplaatst naar het zwembad De Heerenduinen in IJmuiden zelf. Deze locatie ligt mooi tegen de duinen aan waardoor je snel op de paden bent. De afstand is dit jaar wel iets korter, 30 km.

Na de start gaan twee lopers er snel van door. Dit zijn de IJmuidenaar Jack Page en de voor mij nog onbekend Remco Vleerlaag. Zelf heb ik niet veel zin om erg diep te moeten gaan. Lekker lopen is mijn doel. En de verbouwing op zolder van een dag eerder helpt ook niet mee. Mijn benen voelen nog zwaar aan. Een beetje kalm aan starten en kijken wat er in de tweede helft nog in zit lijkt mij het beste plan.

Zo kom ik in het “kwebbelgroepje” met Willem van ’t Veer, Edgar Griffioen en Pim Molenaar terecht. Dat is dus gezellig maar ook minder gunstig voor onze achterstand op de koplopers. Eigenlijk verwachten we hen op het eind nog wel in te halen want we hebben toch best wel een lekker tempo. Veel hoogtemeters zitten er in het begin ook niet in waardoor het een best snel parcours is. Richting het strand hebben we eigenlijk de eerste serieuze klim. Eenmaal boven gaan we echter niet naar het strand maar mogen we nog een lus maken langs de bunkers en het duinmeer. Alleen moeten we daarvoor over een smal paadje tussen de duindoorns door. En dat paadje is echt smal, en de duindoorns hebben heeeeel veeeeel scherpe doorns. Dat resulteert niet alleen in krassen en bloed op de benen maar ook op twee losse veters. Ondanks de dubbele knoop worden de veters door de doorns gewoon los getrokken. Niet alleen ik heb er last van maar bij Willem gebeurt hetzelfde. Gelukkig wachten we wel op elkaar want we we moeten nog aardig wat kilometers lopen.

Als we eindelijk het strand op komen zijn de koplopers al niet meer te zien. Onze veter- en plasstops hebben de achterstand wat groter gemaakt. Toch houden we de moed en het tempo er goed in. Die derde plek zit er immers voor een van ons groepje nog wel in. En wie weet kunnen we nog terug komen.

71554892_2473889969394641_2848482822501433344_o

Terug in de duinen merken we wel dat Edgar wat moeite begint te krijgen met het tempo. Mijn benen zijn niet fris door de verbouwing maar Edgar is druk bezig geweest met het uitzetten van het parcours en die voelt dat wel. Pim geeft ondertussen aan dat hij pas in de laatste 10 km wil gaan aanzetten om te kijken of hij het gat nog dicht kan lopen en bij Willem weet je het eigenlijk nooit. Gezien zijn snelheid verwacht ik nog wel dat Pim makkelijk bij ons weg loopt, meegaan lijkt mij dan ook geen optie.

Ondanks de verzuring op de klimmen kan ik er een mooi tempo in houden. Bij de Koepelberg krijgen we twee klimmen achter elkaar. Na de eerste klim geeft Pim al aan dat hij wil versnellen. Alleen heeft hij de tweede klim even niet verwacht. Dit is even een lastig stuk en weglopen doet hij niet. Edgar hebben we ondertussen wel gelost en Willem loopt nog vlak achter ons aan.

Het volgende deel is even een paar saaie kilometers over een fietspad. Helaas kan dat hier niet anders. In dit deel van de duinen zijn geen paadjes waar je makkelijk met een groep over heen kan gaan. We twijfelen hier toch even maar mijn GPS geeft aan dat we nog steeds op de juiste route zitten. Wel geeft dit de tijd om goed te herstellen voor het laatste stuk.

In dit laatste stuk komen wij ook tussen de lopers van de 15 en 20 km terecht. Zo is het weer wat drukker op de paden. Maar echt last hebben we er niet van, het veld is daarvoor al genoeg uit elkaar getrokken. De laatste lus heeft veel korte klimmetjes die het nodige vergen van de benen. Toch herstel ik iedere keer weer goed en kan ik samen met Pim langzaam wat versnellen. Alleen die twee koplopers hebben wij nooit meer gezien.

Iets verderop zie ik een klaphekje waar we door moeten en roep ik naar Ton van den Berg, die vlak voor ons loopt op zijn 15 km, of hij het hekje even voor ons open wil houden. Dat doet hij ook, mooie samenwerking zo. Hiermee kan ik het tempo er wel goed in houden waarna ik niet veel later van Pim hoor dat ik maar voor de derde plaats moet gaan. Dat had ik niet echt verwacht en moet het eerst nog maar zien. Toch versnel ik  iets. Het is nog hooguit vier kilometer, dat kwartiertje pijn lijden moet kunnen.

Dat kwartiertje is dan evengoed ook snel weer om. Echt diep ben ik niet meer gegaan, daarvoor waren de koplopers te ver uit zicht. Wel zijn mijn benen goed leeg. Maar met een paar dagen rust moet dat weer goed komen. En de derde plaats is ook een mooi resultaat. De 2.12u die ik nodig had voor deze bijna 31 km geeft ook wel aan dat het tempo best hoog lag. Het was in ieder geval een goede test richting de Duinentrail in Schoorl, en dan zal ik maar even niet gaan verbouwen op de voorgaande dag.

71691719_10157510802874231_8093416212005912576_o

Foto’s: Jan Bakker en MudSweatTrails

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s