De ram bij de horens vatten.

52297949_996393107216820_5595929013265629184_n

La Clusaz is een, voor Nederlanders, minder bekend dorp in de Franse Alpen. Toch is het best toeristisch en ook in de zomer druk bezocht. Zo was het ook bij de trail Le Bélier, oftewel de “trail van de ram”. Van de ruim 1200 deelnemers op de 27 kilometer was ik dan ook de enige Nederlander. Bij deze trail kon je meerdere afstanden lopen op verschillende dagen. Zelf vond ik de 27 kilometer een mooie afstand om tussendoor te kunnen doen tijdens onze vakantie. Deze was ook op dezelfde dag dat Silvia haar 15 kilometer ging lopen.

Vooraf had ik geen idee hoe druk het hier zou worden. Wel was duidelijk dat het niet de meest technische trail zou gaan worden en had ik mij voor de snelste startgroep ingeschreven. Toch gaf de aanblik van het snelste startvak met de nodige snelle lopers mij een wat onbehagelijk gevoel. Ik had het idee dat ik hier toch niet helemaal thuis hoorde en was vooral ook bang dat ik te snel zou starten. Zodoende heb ik mij voor de start maar een beetje achterin het startvak opgesteld, en dat bleek uiteindelijk een goede keus.

Trail-27-km-2

De eerste kilometer na de start is nog een makkelijk stuk over het asfalt. Maar daarna begint ook direct een lange klim. Eerst nog even over asfalt en al snel overgaand in een breed grindpad. Een pad dat zich niet veel later versmalt tot een pad waar inhalen onmogelijk is. En hier blijkt dat ik een goede keus gemaakt heb met mijn startplek. Het hardlopen is ondertussen over gegaan in stevig doorwandelen in een tempo dat ik goed vol kan houden. Ik heb nergens het idee dat ik te veel energie verspeel, wat zo in het begin van de trail juist lekker is. Maar de lopers om mij heen hinderen mij ook niet, dit is voor mij dus het juiste tempo.

img_4415.jpg

Eenmaal boven lijkt het volgens het hoogtekaartje dat je vlak kan lopen. Dit blijkt wat minder waar. Ook hier zitten nog de nodige korte klimmen tussen. Wel kan je op grote delen al weer lekker doorlopen. Een het uitzicht op de bergen om je heen is hier schitterend.

Na een lusje om het Lac des Confins gaat de route aan de andere kant van het dal terug. De paden zijn nu ook even breder en ik kom bij een paar lopers terecht waarbij ik het grootste deel van de route ook in de buurt blijf lopen. Samen hebben we een goed tempo waarbij de een wat sneller klimt en de ander weer sneller is in afdalen. Het tempo zit er goed in en richting de skilift bij Crêt du Merle halen we ook al veel lopers in.

Het volgende stuk door het dal richting Col des Aravis gaat vervolgens vooral bergaf. Hier blijft het wel opletten want snelle stukken wisselen in het bos ook af met technische stukken met veel stenen en boomstronken. Toch begin ik wel te merken dat ik dit de laatste jaren vaker heb gedaan. Dit soort stukken kom ik nu toch sneller over heen dan een aantal jaar geleden. Ik verlies hier nu ook nauwelijks meer op mijn medelopers.

Weer terug richting La Clusaz zit er daarna nog een laatste lange klim in de route. De klim naar de top van de Beauregard. Erg hoog kom je in deze trail niet, maar de uitzichten blijven overweldigend. Ook gaat het bij mij nog steeds erg lekker. In deze klim wordt het dus echt tijd de ram eens goed goed bij de horens te vatten. In stevig tempo weet ik de driehonderd meter hoogteverschil toch snel te overbruggen.

IMG_4442

Boven kijk ik even snel om mij heen. Het uitzicht is mooi maar ik loop zo lekker dat ik mij geen tijd gun om een foto te maken (Die moet ik dan ’s middags nog maar even gaan maken als ik met de lift omhoog ga). Het is nu ook alleen nog maar afdalen naar de finish. En dat gaat de eerste kilometers ook echt even lekker snel. Veel lopers die in de klim te hard zijn gegaan haal ik hier ook in en dat geeft vleugels. Het zou mooi zijn om zo naar beneden te kunnen vliegen. Alleen is de afstand naar de finish te kort om op deze manier voldoende af te dalen. Wat volgt is een zig-zag-pad vol met stenen en boomwortels. De snelheid is er hier wel uit, net als bij de meeste lopers om mij heen. Een enkele berggeit weet dit hardlopend te doen maar dat risico neem ik maar niet.

Uiteindelijk blijk je dan toch weer vrij snel terug te zijn in La Clusaz en is het nog een klein stukje door het dorp. De klim over de brug voel je wel even in de benen, alleen vergoedt het zicht op de finish hier veel. Hier kom ik na 2.34.54 u als 74e over de finish en blijk ik 14e bij de “oude mannen” te zijn. Een mooi resultaat dus. En zeker een aanrader deze trail. Echt moeilijk is het nergens en erg hoog in de bergen kom je ook niet. Maar de uitzichten en de goede organisatie maken het allemaal goed.

Affiche-Trail-Le-Belier-2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s