Wisenttrail 2018: Overstekend wild

IMG_0012-1

Ik heb afgelopen week nog wel een paar keer getwijfeld of ik mijn startnummer niet over zou laten zetten naar de 18 km. Voor de Wisenttrail had ik mij namelijk ingeschreven voor de 34 km. En het afgelopen half jaar was ik in mijn trainingen en wedstrijden niet verder gekomen dan 22 km. Ook een paar dagen griep, een ontstoken voet en vakantie maakten het dat ik de kilometers niet echt op kon gaan bouwen. Alleen had ik ook niet veel zin om vol de strijd aan te gaan op de 18 km, mezelf ken ik onderhand wel. Het werd dus toch de 34 km. Een vrij ambitieus plan dus.

Na de start zoek ik meteen mijn eigen tempo en laat ik een aantal snelle lopers gaan, zo kom ik ook direct alleen te lopen. De route van de 34 km is dit jaar volledig in de richting van het Kootwijkerzand. Dus na de start was het rechtstreeks naar de provinciale weg waarna we aan de andere zijde het bos in gaan.

Mooie bospaden, klimmetjes, paardenpaden en MTB-routes wisselen elkaar af. Ik moet wel even warm worden, maar na een paar kilometer gaat het al soepel. Eigenlijk iets te soepel naar mijn gevoel. Ik begin de lopers voor mij langzaam in te halen. Nu moet ik wel op gaan passen dat ik niet te hard zal gaan. Ondertussen wisselt het landschap mooi af met nu ook zandverstuivingen en heidevelden. Het is duidelijk dat het afgelopen zomer erg droog is geweest. De heide is verdroogd met maar een enkele bloeiende tak en zijn er veel jonge dennenbomen gestorven.

Met het Kootwijkerzand in aantocht haal ik nu ook de nummer twee van het veld in. Een kort praatje en ik loop al bij hem weg. Ergens zegt een stemmetje in mij dat ik dit niet moet doen. We zijn nog niet halverwege en ik loop al te jagen. Waarschijnlijk ga ik dit ook wel bekopen in het eind van de trail. Als er dan een groot hert vlak voor mij over steekt ben ik deze gedachtes helemaal vergeten en ga ik op jacht naar de koploper. Die is namelijk regelmatig te zien in zijn oranje shirt.

Het Kootwijkerzand kom ik toch vrij makkelijk door heen. Gewoon verstand op nul en zorgen dat je niet te veel energie verspilt. In de bossen heb ik daarna weer tijd om bij te komen. Ook moet ik blijven opletten op de pijltjes, vergezichten en andere vreemde zaken onderweg. Want een auto midden in het bos is al vreemd, als er dan nog iemand gitaar zit te spelen op de achterbank is het nog vreemder. Ik denk er maar niet te veel over na want ik begin nu serieus het gat te dichten met de koploper. Als hij de verzorgingspost over slaat doe ik dat ook. Gelletjes en drinken heb ik genoeg bij me, daar moet het niet aan gaan liggen.

IMG_0391-1

Wanneer ik de koploper uiteindelijk bijgehaald heb blijkt het Martijn Klaasse te zijn. Met hem heb ik samen gelopen bij de Petzl Night Trail, en toen werd ik door hem gelost. Nu vertelt hij dat hij de 54 km loopt, wat dus in houdt dat ik koploper ben op de 34 km.

Als je eenmaal op iemand ben ingelopen houdt dit dus ook in dat je het voorgaande stuk sneller liep dan degene die eerst voor je liep. Zo voelt het dus traag aan als je daarna samen verder gaat. En welke afstand de loper achter ons doet weet ik ook niet. Zin om daar voor de finish achter te komen heb ik ook niet en als ik eenmaal de 30 km voorbij ben versnel ik weer en laat ik Martijn ook achter mij.

34-mannen

Vooraf was wel gezegd dat de afstand een kilometer langer zou zijn. Alleen is dit maar één kilometer of is het misschien nog een extra kilometer langer? Dat is de vraag die de laatste kilometers door mijn hoofd speelt. Er zitten nog een paar lastige klimmetjes in en het gebrek aan trainingskilometers begint zich nu wel af te tekenen. Heuvel op heb ik het echt zwaar. Gelukkig zijn de klimmen niet al te lang en mag ik ook regelmatig af dalen. Als ik een weiland met een hek zie en ook de auto’s in de verte hoor weet ik dat het niet ver meer is.

Nog een afdaling over een smal pad en onder een boom door kruipen (er over heen lukte mij echt niet meer), dan ben ik al bij de provinciale weg. Nu is het nog een vlak stukje door het bos naar de finish. Ik ben blij dat ik er ben en eindig de ruim 35 km in 2.30.26u. Dit is voor mij een grote opsteker nadat het maanden lang toch minder lekker is gegaan. Een goed vooruitzicht dus voor het najaar!

Advertenties

3 gedachtes over “Wisenttrail 2018: Overstekend wild

  1. Pingback: 5 x 7,5 = … | de Zandhaas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s