Het was gewoon warm!

Het was gewoon warm! Eigenlijk te warm. Voor mij in ieder geval. Maar dat wist ik natuurlijk al, net als de rest van Nederland. Alleen wisten we natuurlijk niet dat het zo warm zou worden toen we ons begin februari inschreven. Vijf jaar geleden had ik al eens meegedaan aan de Stuwwaltrail. Nu wilde ik rond deze tijd toch een niet al te lange trail lopen en de Stuwwal is gewoon een mooie omgeving. Vandaar dat we er toch heen gegaan zijn. Ik voor de 20 km en Silvia voor de 10 km.

Vaak kan ik leuk mee doen in het klassement. Alleen met deze warmte leek het mij verstandig om het gewoon rustig aan te gaan doen. Het werd dus een ontspannen start. En samen lopend en pratend met Johan Kats gingen we de Stuwwal op en af. Het blijft een mooie omgeving hier. Hoewel het ontspannen ging en de benen hun werk bleven doen leek mijn hoofd na een kilometer of zeven wel uit elkaar te klappen. Ik had mijn drinken bij me en dronk voldoende alleen kon ik via mijn hoofd de warmte niet kwijt. Johan dus maar succes gewenst en het tempo verder laten zakken.

Bij de verzorgingspost op 9 kilometer maar even goed de tijd genomen. Niet zozeer om veel te eten of te drinken. Maar om even lekker af te koelen. Die sponzen waren meer dan welkom. Hierna weer rustig verder. Ook niet meer geforceerd door vaak heuvelop te wandelen. De verkoelende wind naar beneden was daarna ook wel weer erg lekker. Alleen moesten we nog een stuk door de uiterwaarden in deze editie. En met dit zonnetje zag ik daar wel tegen op. De weg de uiterwaarden in was ook kokend heet. Maar net voor je het gras in mocht stond er een grote sponzenpost. Zeer welkom weer om even goed af te koelen.

En vanaf dit punt begon ik mij eigenlijk weer lekker te voelen. Het windje in de uiterwaarden deed mij goed. Rustig lopend begon ik ook al weer mensen in te halen. Nog even snel wat gekoeld bij de sponzenpost aan het eind van de uiterwaarden en dan de Stuwwal weer op. Mooi de bossen weer in. Alleen hadden we nu ook de 10 km-lopers voor ons. Normaal gesproken wil ik er wel wat sneller voorbij. Nu ik toch geen ambities had voor het podium nam ik ook wel wat meer tijd om er voorbij te komen. Kon ik meteen genieten van de uitzichten en de bloeiende Rododendrons. (Dat liedje gaat dan toch ook meteen in je hoofd zitten 😉 …)

En met 4 kilometer te gaan kregen we nog een verzorgingspost. Even snel een spons en een praatje met Silvia, die hier ook net aan kwam op haar 10 km, en snel weer door. Nu zat ik in een lekker ritme en daar wilde ik ook gebruik van maken. Zo ging het in het laatste stuk dus toch nog goed en wist ik in 1.57.08 de bijna 21 km af te ronden.

Hoewel ik rustig gestart was had ik toch best wat last gehad van de warmte. Gelukkig kon ik door en met het afkoelen door een beetje wind ging het ook snel weer lekker. Zo was het toch een mooie trail door een erg mooie omgeving. Maar warm was het wel!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s