Eindsprintje voor een mooie eindtijd

18557198_1145014255604622_7927255299013714151_nGisteravond was het weer tijd voor de DEM-Citadel-DEM-loop, oftewel de DCD-loop. Het was al weer de 7e editie van deze wedstrijd. De eerste 3 edities had ik gewonnen en daarna twee keer 2e, vorig jaar was ik er een keertje niet. Gisteravond was ik dus weer van de partij. En net als de andere jaren had ik ook nu weer gekozen voor de 10 km, twee rondjes dus.

Grote vraag was dus hoe het dit jaar zou gaan. Ronald Poel geeft vooraf aan laag in de 34 minuten te willen lopen. Voor mij lijkt mij dit iets te snel op dit moment. Alhoewel de snelheid er goed in zit de laatste weken. Mijn doel voor deze avond is om binnen de 35 minuten de eindstreep te bereiken, de plaats zien we dan wel weer.

Na wat schermutselingen met een instortende startboog mogen we uiteindelijk toch gaan. Lars Remijn spurt er vandoor. Hij gaat de 5 kilometer lopen, daar hoef ik dus niet achter aan te gaan. Achter mij volgt een aardig groepje. De eerste kilometer gaat wel hard, 3.17 min., maar het voelt goed aan. Zo met de wind in de rug gaat dat lekker en ik wil wel eens zien wie er bij kan blijven. Dat duurt alleen niet al te lang want voordat we het 2 km-punt passeren hoor ik het aantal voetstappen achter mij al veel minder worden. Alleen eentje die nogal loopt te klapperen, ik ga er eigenlijk vanuit dat dat Ronald is. Als ik iets verderop naast mij kijk blijkt het Ronald helemaal niet te zijn maar zijn broer Stefan. En Stefan loopt ook de 5 km. Dat houdt dus in dat ik op kop loop van de 10 km., dat wordt nog een uitdaging om dat vast te houden.

Bij het keerpunt zie ik dat Ronald evengoed niet ver achter ons loopt. Met de tegenwind die we nu krijgen zal ik toch flink aan de bak moeten. Ik hoor nog wel wat gekreun achter mij en dan is het daar ook stil. Stefan heeft moeten lossen. Ondertussen begin ik wel in te lopen op Lars. Dat is een mooi richtpunt zo op het eind van de eerste ronde.

18671698_1327894367287274_3007825748582916891_oTerug op de atletiekbaan ben ik al vlak bij Lars als hij hier als winnaar de finish over gaat. Zelf moet ik nog een ronde. De eerste ronde ging in 16.56 min. Dat is hard, mij eigenlijk te hard. Het beste is er wel van af. Maar ik loop op kop. En ja, dan moet ik maar kijken hoe lang ik dit vol ga houden. Gewoon hard doorlopen. Meer kan ik niet doen.

Wel heb ik nu weer de wind in de rug. Zo kan ik even bij komen. Toch is het ook warmer als gedacht en ik heb mij iets te warm aangekleed. Eigenlijk ben ik wel blij als ik weer bij het keerpunt aan kom. Dan kan ik weer wat af koelen. Hier zie ik ook dat gaatje naar Ronald iets groter is geworden. Als ik niet helemaal stuk ga moet ik mijn voorsprong vast kunnen houden. Het gat dicht lopen zie ik Ronald niet zo snel doen.

Zelf kan ik het tempo nog steeds goed vast houden en het is nog minder dan 2 km. naar de finish. Bij het fietstunneltje onder het spoor kan ik mijn voorsprong nog eens goed bekijken. Ronald is niet meer te zien. Dit ga ik dus redden.

18557341_1327845653958812_4208494633046809391_nMet nog een kilometer te gaan zie ik ook dat het nog steeds hard gaat. Zo door gaan zou betekenen dat ik zelfs nog onder de 34 minuten kan komen. Dat zou wel  een hele mooie tijd zijn.

Als ik de atletiekbaan op kom zet ik nog eens flink aan. Voor de eerste plaats hoef ik niet meer te sprinten, voor een mooie tijd wel. En dat laatste lukt ook goed. 33.47 is mijn eindtijd. Dit is mooi. En ook leuk om weer eens op de hoogste trede van het podium te mogen staan om de beker en bloemen meer naar huis te nemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s